De aanslag.

Vandaag was het dus weer raak. Een aantal bomaanslagen in Londen. De financiele markten reageerden overdreven mag ik wel concluderen. Meteen met een paar procenten punten omlaag. Het verbaast me altijd weer hoe een niet economische event toch leidt tot grote koersuitslagen. Nu een halve dag later zijn de meeste koersverliezen alweer weggewerkt.

Wat is er de afgelopen maand gebeurd op de financiele markten? Wel de olieprijs is verder gestegen nu duidelijk wordt dat het korte termijn aanbod niet kan voorzien aan de toegenomen vraag. Afgelopen week werd de $ 60 grens genomen. Mijn inziens een cruciale grens. Het zal nu niet lang meer duren voordat de Chinezen hun munt gaan revalueren. In de strijd om de fossiele brandstoffen en andere grondstoffen is het niet meer dan logisch dat de Chinezen de kosten hiervan graag willen verlagen. Het gemakkelijkst is natuurlijk de renminbi te laten apprecieren. Tot nu toe was er niet de noodzaak toe, maar nu de prijzen van de belangrijkste importgoederen zo enorm zijn gestegen dat het tot onrust kan gaan leiden onder de Chinezen, is het beste middel om de onrust te beteugelen deze goederen goedkoper te maken. Daarnaast zal 10% stijging van de Chinese munt niet echt leiden tot een verslechtering van hun concurrentie positie. Dus eerst mogen er nog wat banken geld ophalen in de financiele markten, maar zodra dit gebeurd is, zijn er eigenlijk geen argumenten meer om de munt niet te laten apprecieren. De Chinezen snijden zichzelf in de vingers, als ze het niet doen.

Dat lijkt me het sein dat de pret over is met de lage rente standen in de Verenigde Staten. Oftewel een recessie in de Verenigde Staten lijkt nu toch echt nabij. Nog steeds vraag ik me wat de FED zal doen, maar ik kan toch niet anders concluderen dat een stijgende korte rente en actie in China zal leiden tot stijgende lange rente in de VS. Daarmee komt de motor van de huidige economische groei in de VS tot stilstand: de stijgende huizenprijzen. Het blijft moeilijk inschatten wat de impact er van is. In ieder geval dalen de aandeelkoersen, maar aangezien de olieprijs niet meteen zal dalen door een lagere economische groei in de VS kan de daling meevallen, omdat de energie sector mijn inziens voorlopig de dans ontspringt. China zal toch zeker nog wel met 6% groeien, niet de exportsector maar de binnenlandse vraag zal de belangrijkste driver achter de groei zijn. In tegenstelling tot de beren, zie ik dus dat een groei vertraging in China niet negatief hoeft te zijn. Ipv 9% is 6% ook nog een mooi cijfer. Al met al zal China weer positief verrassen. Daarnaast zullen India, Brazilie, Rusland, het Midden Oosten mooie groei cijfers laten zien. Al is het Midden Oosten nog klein qua markt, kan ik me niet er aan onttrekken dat Dubai een school voorbeeld wordt voor andere regio's in het Midden Oosten en gegeven de hoge olieprijs kan het niet anders dat dit school voorbeeld zal worden gekopieerd. De impact is nu nog klein, maar ook het Midden Oosten zal positief verrassen. We worden nu nog opgeschrikt door aanslagen in Irak, maar het kan niet ontkent worden dat in Iran, Egypte en Libie er toch positieve ontwikkelingen plaats vinden. Gegeven het feit dat er nu plots veel meer plekken op aarde zijn waar de economische groei door zal zetten, denk ik zelf dat een terugval van de economische groei in de VS slechts een beperkte invloed zal hebben op de wereld economie. De trend om arbeid en industrie naar andere landen te verplaasten zal alleen maar versnellen. Gegeven het feit dat de groei landen nog steeds bereid zijn de consumptie van de VS te financieren, zie ik slechts nog steeds maar 1 factor die roet in het eten kan gooien: een hogere olieprijs. Alhoewel we er allemaal last van hebben zullen de landen die competitief al een nadeel hebben er veel meer last van hebben. Welvaart wordt immers opnieuw verdeeld en wij in de Westerse landen worden armer en landen als China en India worden rijker. Niet het inkomen van de gemiddelde Chinees of van de gemiddelde Indier moet hiervoor als maatstaf worden genomen, maar de consumptie van energie en grondstoffen. Wij moeten dus minder gaan gebruiken en landen als India en China meer. Vanzelfsprekend zouden we met zijn allen minder moeten gaan gebruiken gezien het broeikaseffect, maar met een President als Bush, is dat laatste onwaarschijnlijk. De gerechtvaardige conclusie is dat omdat we in de Westerse wereld te weinig doen aan energie besparing, de prijs van het meeste schaarse goed alleen maar om hoog kan. Zelf kijk ik inmiddels naar $75 per vat olie. Het zou me niet verbazen als we naar de 100 gaan, voordat maatregelen worden genomen, maar dat zien we later wel weer. In ieder geval is $60 te weinig om de vraag te verminderen. Al met al lijkt beleggen in India gekoppeld aan beleggen in Energie bedrijven nog steeds een prima strategie om van de huidige impasse in de wereld economie te profiteren. Het kan volgende week allemaal anders zijn, maar voorlopig is er niets mis met deze strategie.