De dollar op zijn retour als internationaal betaalmiddel?
Deze week ging de goudprijs zonder moeite door de $1050. De voornaamste reden was het gerucht dat de de olie exporterende landen de olie voortaan in niet meer in dollars willen prijzen. Volgens de geruchten zou het gefaseerd moeten worden ingevoerd en over 9 jaar afgerond zijn. Vanzelfsprekend een logische keuze. De dollar is immers het voornaamste exportproduct van de Verenigde Staten. Nu de Amerikaanse monetaire autoriteiten duidelijk hebben gemaakt dat monetaire inflatie de weg is van de minste weerstand beginnen de schuldeisers er genoeg van te krijgen. De olie exporterende landen willen geen waardeloze dollars meer, de Chinezen willen graag de olie. Een nieuwe klant en ontevreden leveranciers is een goede combi voor het verlaten van de dollar standaard. Waar de Verenigde Staten de goudstandaard in de jaren 70 heeft verlaten, lijkt het er op dat de Verenigde Staten aan de vooravond staat van fors lagere olie cosumptie. Ons moderne samenleving is gebaseerd op goedkope olie en het zou zo maar kunnen dat als de dollar niet meer gesteund wordt door de oliehandel, de dollar zijn glijvlucht gaat versnellen. Die dreiging deed beleggers voldoende schrikken, om massaal in goud te vluchten. Ik ben benieuwd hoelang de Amerikanen de rest van de wereld kunnen overtuigen dat de dollar de rekeneenheid van de wereld moet blijven.
Showing posts with label Olieprijs. Show all posts
Showing posts with label Olieprijs. Show all posts
10 October 2009
07 September 2009
Het woord is aan Jeremy Grantham.
http://www.gmo.com/websitecontent/JGLetter_ALL_2Q09.pdf
Jeremy Grantham van GMO kwam op het juiste moment met zijn aankoopadvies dit voorjaar. Gewapend met een grote hoeveelheid informatie is hij altijd een waardevolle bron van inspiratie. Volgens Jeremy beginnen aandelen al weer prijzig te worden, behalve aandelen van blue chip bedrijven. Zijn advies is dan ook vooral voorzichtig te zijn en nu weer het geduld te bewaren tot dat er een koop of verkoopmoment ontstaat in het geval aandelen zeer goedkoop gaan worden, dan wel zeer duur. Op zich geen gek idee. Iedereen die het geduld en lef had om pas dit voorjaar te beleggen staat nu op +50%.
In het tweede artikel betoogt hij dat je grondstoffen en energie long moet zitten. Helaas heb ik zelf ervaren dat schaarste niet automatisch hoge prijzen betekent. Het alternatief is namelijk vraaguitval, met dalende prijzen zoals we de afgelopen 12 maanden hebben mogen ervaren. De constante strijd tussen vraaguitval en aanbod beperkingen zorgt er voor dat de prijsvorming van grondstoffen extreem volatiel is.
Waar metalen, olie en andere grondstoffen in ieder geval nog kunnen worden opgeslagen, blijkt gas daarvoor veel minder geschikt te zijn en kunnen we zien hoe groot de impact kan zijn van vraag uitval. Waarbij er werd beweerd dat mo=mk rond de $6 lag, blijken prijzen fors verder te kunnen dalen als alle opslagcapaciteit al benut is want momenteel wordt er slecht $2.7 voor betaald. Uitgaande dat energie waarde van gas vs olie 1op6 is de discount momenteel opgelopen tot meer dan 70%. Om het nog mooier te maken. Terwijl de gas prijs op het laagste punt ooit staat, zijn de koersen van gasproducenten juist weer met meer dan 50% gestegen. Alhoewel het eenvoudig is om vast stellen dat de gasprijs te laag is, is het een stuk lastiger om er van te profiteren!
Tot slot verplichte kost voor iedereen die wil begrijpen waarom we van het ene probleem naar het andere probleem gaan:
http://www.chrismartenson.com/crashcourse
De crashcourse van Chris Martenson koppelt de 3E's aan elkaar: economics, environment en Energy.
In 20 korte video boodschappen legt Chris helder uit wat de economische problemen zijn en koppelt deze aan Peak oil en resource depletion. Je wordt er niet vrolijk van want de boodschap is dat het 5 voor 12 is, of exponentieel gedacht we zijn op de 13de verdubbeling van de 14 die maximaal haalbaar zijn. Daarentegen als er voldoende mensen zijn die het weten en er wat tegen willen doen, kunnen we er wat aan doen.
http://www.gmo.com/websitecontent/JGLetter_ALL_2Q09.pdf
Jeremy Grantham van GMO kwam op het juiste moment met zijn aankoopadvies dit voorjaar. Gewapend met een grote hoeveelheid informatie is hij altijd een waardevolle bron van inspiratie. Volgens Jeremy beginnen aandelen al weer prijzig te worden, behalve aandelen van blue chip bedrijven. Zijn advies is dan ook vooral voorzichtig te zijn en nu weer het geduld te bewaren tot dat er een koop of verkoopmoment ontstaat in het geval aandelen zeer goedkoop gaan worden, dan wel zeer duur. Op zich geen gek idee. Iedereen die het geduld en lef had om pas dit voorjaar te beleggen staat nu op +50%.
In het tweede artikel betoogt hij dat je grondstoffen en energie long moet zitten. Helaas heb ik zelf ervaren dat schaarste niet automatisch hoge prijzen betekent. Het alternatief is namelijk vraaguitval, met dalende prijzen zoals we de afgelopen 12 maanden hebben mogen ervaren. De constante strijd tussen vraaguitval en aanbod beperkingen zorgt er voor dat de prijsvorming van grondstoffen extreem volatiel is.
Waar metalen, olie en andere grondstoffen in ieder geval nog kunnen worden opgeslagen, blijkt gas daarvoor veel minder geschikt te zijn en kunnen we zien hoe groot de impact kan zijn van vraag uitval. Waarbij er werd beweerd dat mo=mk rond de $6 lag, blijken prijzen fors verder te kunnen dalen als alle opslagcapaciteit al benut is want momenteel wordt er slecht $2.7 voor betaald. Uitgaande dat energie waarde van gas vs olie 1op6 is de discount momenteel opgelopen tot meer dan 70%. Om het nog mooier te maken. Terwijl de gas prijs op het laagste punt ooit staat, zijn de koersen van gasproducenten juist weer met meer dan 50% gestegen. Alhoewel het eenvoudig is om vast stellen dat de gasprijs te laag is, is het een stuk lastiger om er van te profiteren!
Tot slot verplichte kost voor iedereen die wil begrijpen waarom we van het ene probleem naar het andere probleem gaan:
http://www.chrismartenson.com/crashcourse
De crashcourse van Chris Martenson koppelt de 3E's aan elkaar: economics, environment en Energy.
In 20 korte video boodschappen legt Chris helder uit wat de economische problemen zijn en koppelt deze aan Peak oil en resource depletion. Je wordt er niet vrolijk van want de boodschap is dat het 5 voor 12 is, of exponentieel gedacht we zijn op de 13de verdubbeling van de 14 die maximaal haalbaar zijn. Daarentegen als er voldoende mensen zijn die het weten en er wat tegen willen doen, kunnen we er wat aan doen.
23 May 2008
Ford, General Motors en de hoge olieprijs.
In de Wall Street Journal werd gewag gemaakt dat speculanten de olieprijs opdrijven. Op de spot markt was veel meer aanbod dan vraag naar olie was de teneur van het verhaal. Ook waren de marges te laag voor de raffinaderijen, waardoor deze niet voldoende incentives hadden om olie te verwerken. Goede argumenten, maar toch raar dat als er zoveel aanbod zou zijn, we voor alle soorten olie inmiddels bijna 2x meer betalen dan een jaar geleden. Het is juist de marginale olievraag die de prijs opdrijft. Vorige jaar was het stookolie waar een tekort aan ontstond en dit jaar is het diesel. Producten die men jaren lang niet aan de straatstenen kwijt kon en waardoor de groei van de vraag naar olie eigenlijk lang onopgemerkt is gebleven. Door plotselinge vraag naar diesel en stookolie moest de olieprijs wel omhoog, het aanbod kon de vraag niet bijbenen. Natuurlijk is de vraag hoeveel de olieprijs dan moet stijgen een interessante, maar de enige conclusie die daaraan valt te verbinden is dat de prijswerking op $135 eindelijk zijn werk doet want het is wereldwijd voorpagina nieuws. Of de prijs nog verder omhoog moet, zullen we de komende tijd zien, dit is afhankelijk in hoeverre dat wij efficienter omgaan met olie. Gezien de forse stijging van de afgelopen weken, kan worden geconcludeerd dat een olieprijs van $200 per vat in het verschiet ligt. Het zou natuurlijk best kunnen dat tijdelijk de prijs van olie daalt, maar als in 2008 de olieprijs reeds $135 aantikt dan doet dat het ergste vrezen.
En daarmee kom ik op het tweede onderwerp van vandaag. GM en Ford de iconen van de Amerikaanse auto industrie lijken weer in zwaar weer terecht zijn gekomen. De aandelenprijzen kelderen, en de martkwaarde van GM is weer op niveau gekomen dat de halve wereld denkt dat ze surceance van betaling gaan aanvragen. Het is zorgelijk, als bedrijven als GM en Ford niet in staat om te reorganiseren zonder surceance van betaling. Het betekent dat de Amerikaanse economie helemaal niet zo flexibel is als je ooit in de schoolboekjes hebt geleerd. Als GM een crisis nodig heeft, dan heeft de Verenigde Staten ook een crisis nodig om zich aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid. Wat me opvalt is dat we in Nederland het idee hebben opgevat dat Europa geen last zal krijgen van een crisis zoals die de laatste tijd rondwaart in de VS. Het ergste is achter de rug, is ongeveer de teneur van het verhaal. Als de VS zich niet kan aanpassen aan de nieuwe wereld orde dan vrees ik ook het ergste voor Europa. In Europa valt me op hoe weinig we de benodigde aanpassingen doorvoeren en dus er even goed (slecht) voorstaan als de VS. Als GM uit chapter 11 weet te blijven dan is er een grote kans dat VS zich ook kan aanpassen aan de uitdagingen die China en India voor ons opwerpen. Vandaag was een slechte dag, er ging weer 5% van de koers af en GM tikte de laagste koers aan sinds jaren. Zoals ik schreef steeds meer beleggers lijken de moed op te geven dat het nog goed komt.
In de Wall Street Journal werd gewag gemaakt dat speculanten de olieprijs opdrijven. Op de spot markt was veel meer aanbod dan vraag naar olie was de teneur van het verhaal. Ook waren de marges te laag voor de raffinaderijen, waardoor deze niet voldoende incentives hadden om olie te verwerken. Goede argumenten, maar toch raar dat als er zoveel aanbod zou zijn, we voor alle soorten olie inmiddels bijna 2x meer betalen dan een jaar geleden. Het is juist de marginale olievraag die de prijs opdrijft. Vorige jaar was het stookolie waar een tekort aan ontstond en dit jaar is het diesel. Producten die men jaren lang niet aan de straatstenen kwijt kon en waardoor de groei van de vraag naar olie eigenlijk lang onopgemerkt is gebleven. Door plotselinge vraag naar diesel en stookolie moest de olieprijs wel omhoog, het aanbod kon de vraag niet bijbenen. Natuurlijk is de vraag hoeveel de olieprijs dan moet stijgen een interessante, maar de enige conclusie die daaraan valt te verbinden is dat de prijswerking op $135 eindelijk zijn werk doet want het is wereldwijd voorpagina nieuws. Of de prijs nog verder omhoog moet, zullen we de komende tijd zien, dit is afhankelijk in hoeverre dat wij efficienter omgaan met olie. Gezien de forse stijging van de afgelopen weken, kan worden geconcludeerd dat een olieprijs van $200 per vat in het verschiet ligt. Het zou natuurlijk best kunnen dat tijdelijk de prijs van olie daalt, maar als in 2008 de olieprijs reeds $135 aantikt dan doet dat het ergste vrezen.
En daarmee kom ik op het tweede onderwerp van vandaag. GM en Ford de iconen van de Amerikaanse auto industrie lijken weer in zwaar weer terecht zijn gekomen. De aandelenprijzen kelderen, en de martkwaarde van GM is weer op niveau gekomen dat de halve wereld denkt dat ze surceance van betaling gaan aanvragen. Het is zorgelijk, als bedrijven als GM en Ford niet in staat om te reorganiseren zonder surceance van betaling. Het betekent dat de Amerikaanse economie helemaal niet zo flexibel is als je ooit in de schoolboekjes hebt geleerd. Als GM een crisis nodig heeft, dan heeft de Verenigde Staten ook een crisis nodig om zich aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid. Wat me opvalt is dat we in Nederland het idee hebben opgevat dat Europa geen last zal krijgen van een crisis zoals die de laatste tijd rondwaart in de VS. Het ergste is achter de rug, is ongeveer de teneur van het verhaal. Als de VS zich niet kan aanpassen aan de nieuwe wereld orde dan vrees ik ook het ergste voor Europa. In Europa valt me op hoe weinig we de benodigde aanpassingen doorvoeren en dus er even goed (slecht) voorstaan als de VS. Als GM uit chapter 11 weet te blijven dan is er een grote kans dat VS zich ook kan aanpassen aan de uitdagingen die China en India voor ons opwerpen. Vandaag was een slechte dag, er ging weer 5% van de koers af en GM tikte de laagste koers aan sinds jaren. Zoals ik schreef steeds meer beleggers lijken de moed op te geven dat het nog goed komt.
12 April 2007
Hoe Chavez een wereldwijde recessie veroorzaakt...
Het is natuurlijk niet te geloven dat een vlinder in Zuid Amerika het weer kan veranderen in Europa. Dus de meeste mensen doen dat ook niet. Maar wie in chaos gelooft en vooral in de chaos theorie zijn er heilig van overtuigd dat een kleine rimpeling op zuidelijke halfrond grote consequenties heeft op toekomstige luchtstromen in de rest van de wereld. Heel kort een oneindige kleine input verschil kan een oneindig groot output verschil opleveren. Daarmee kom ik terug bij Chavez. Jaren geleden deed hij wat het meest verstandig was voor Venezuela: de oliekraan dichtdraaien. En daarmee begon de wereldwijde stijging van de oliepijs. Waar vaak de eerste beslissingen van een nieuw socialistisch regime nog goed zijn, omdat dat exact de balans weer terugbrengt in de maatschappij (meer scholing, meer gezondsheidzorg, eerlijkere verdeling van de overwinsten), slaat natuurlijk algauw de balans door naar de verkeerde kant. Het feit dat de regering Bush heeft geprobeerd Chavez te wippen en de wat mager geschoolde Chavez besloot Verenigde Staten de oorlog te verklaren en zich aan te sluiten bij gezworen vijanden als Castro verergerde het natuurlijk allemaal nog eens.
Dankzij zijn beslissing om de olieproductie te verlagen kwam door een veel hogere olieprijs het geld met bakken binnen. Veel socialistische initiatieven gaan ten onder aan de "invisible hand". En zo ook de Venezulaanse revolutie. Terwijl zijn aanhangers nog stonden te juichen, rende investeerders en masse weg. Inmiddels worden bedrijven gerund door mensen die Chavez naar de mond praten en winsten gebruiken voor populaire maar welvaart vernietigende projecten. Ondertussen worden de bedrijven uitgewoond op een manier waar een Private Equity partij nog wat van kan leren. En jawel de productie gaat omlaag en de inflatie omhoog. Dus inflatie wordt bestreden, door prijzen voor goederen te limiteren, wat natuurlijk vervolgens tot grote tekorten gaat leiden van deze te goedkope goederen. En wie krijgt hiervan de schuld: het groot kapitaal en trekt Chavez nog meer macht naar zich toe om te voorkomen dat zijn regime om ver wordt getrokken.
Nog niet zo lang geleden exporteerde Venezuela 1.3 miljoen vaten naar de Verenigde Staten, dat is nu minder dan een miljoen. En natuurlijk gaat de productie daling gestaag door in de komende maanden/jaren. Terwijl Bush miljarden spandeert om Irak veilig te stellen, laat hij het onkruid welig tieren in zijn achtertuin. Had Stiglitz naar Chavez gestuurd en hem geleerd hoe je arme mensen het beste kan helpen. Bush is niet in staat om de armsten in zijn eigen huis te beschermen, laat staan de armen in zijn achtertuin.
Dankzij de dalende olie productie in Venezuela zal de olie productie een piek bereiken. Waar velen van onze dachten dat het een geologische peak oil zou zijn, blijkt het een politieke piek te worden. Met een fors hogere olieprijs die meer inflatie oplevert, hogere rente standen en dus lagere economische groei mogen we concluderen dat Chavez eerst zijn steentje bijdroeg bij een wereldwijde economische boom en nu een belangrijke factor zal blijken te zijn in een recessie veroorzaakt door een tekort aan olie. Niet Saudi Arabie is de swing producer gebleken maar Chavez blijkt aan het touwtje te trekken.
Toch mooi hoe een rode vlinder in Zuid Amerika het weer kan veranderen. Laten we hopen dat ondanks de rimpeling in Zuid Amerika het hier nog tijdje mooi weer blijft. Niemand wordt er tenslotte wijzer van als de eeuw van "cheap oil" abrupt aan een einde komt.
Het is natuurlijk niet te geloven dat een vlinder in Zuid Amerika het weer kan veranderen in Europa. Dus de meeste mensen doen dat ook niet. Maar wie in chaos gelooft en vooral in de chaos theorie zijn er heilig van overtuigd dat een kleine rimpeling op zuidelijke halfrond grote consequenties heeft op toekomstige luchtstromen in de rest van de wereld. Heel kort een oneindige kleine input verschil kan een oneindig groot output verschil opleveren. Daarmee kom ik terug bij Chavez. Jaren geleden deed hij wat het meest verstandig was voor Venezuela: de oliekraan dichtdraaien. En daarmee begon de wereldwijde stijging van de oliepijs. Waar vaak de eerste beslissingen van een nieuw socialistisch regime nog goed zijn, omdat dat exact de balans weer terugbrengt in de maatschappij (meer scholing, meer gezondsheidzorg, eerlijkere verdeling van de overwinsten), slaat natuurlijk algauw de balans door naar de verkeerde kant. Het feit dat de regering Bush heeft geprobeerd Chavez te wippen en de wat mager geschoolde Chavez besloot Verenigde Staten de oorlog te verklaren en zich aan te sluiten bij gezworen vijanden als Castro verergerde het natuurlijk allemaal nog eens.
Dankzij zijn beslissing om de olieproductie te verlagen kwam door een veel hogere olieprijs het geld met bakken binnen. Veel socialistische initiatieven gaan ten onder aan de "invisible hand". En zo ook de Venezulaanse revolutie. Terwijl zijn aanhangers nog stonden te juichen, rende investeerders en masse weg. Inmiddels worden bedrijven gerund door mensen die Chavez naar de mond praten en winsten gebruiken voor populaire maar welvaart vernietigende projecten. Ondertussen worden de bedrijven uitgewoond op een manier waar een Private Equity partij nog wat van kan leren. En jawel de productie gaat omlaag en de inflatie omhoog. Dus inflatie wordt bestreden, door prijzen voor goederen te limiteren, wat natuurlijk vervolgens tot grote tekorten gaat leiden van deze te goedkope goederen. En wie krijgt hiervan de schuld: het groot kapitaal en trekt Chavez nog meer macht naar zich toe om te voorkomen dat zijn regime om ver wordt getrokken.
Nog niet zo lang geleden exporteerde Venezuela 1.3 miljoen vaten naar de Verenigde Staten, dat is nu minder dan een miljoen. En natuurlijk gaat de productie daling gestaag door in de komende maanden/jaren. Terwijl Bush miljarden spandeert om Irak veilig te stellen, laat hij het onkruid welig tieren in zijn achtertuin. Had Stiglitz naar Chavez gestuurd en hem geleerd hoe je arme mensen het beste kan helpen. Bush is niet in staat om de armsten in zijn eigen huis te beschermen, laat staan de armen in zijn achtertuin.
Dankzij de dalende olie productie in Venezuela zal de olie productie een piek bereiken. Waar velen van onze dachten dat het een geologische peak oil zou zijn, blijkt het een politieke piek te worden. Met een fors hogere olieprijs die meer inflatie oplevert, hogere rente standen en dus lagere economische groei mogen we concluderen dat Chavez eerst zijn steentje bijdroeg bij een wereldwijde economische boom en nu een belangrijke factor zal blijken te zijn in een recessie veroorzaakt door een tekort aan olie. Niet Saudi Arabie is de swing producer gebleken maar Chavez blijkt aan het touwtje te trekken.
Toch mooi hoe een rode vlinder in Zuid Amerika het weer kan veranderen. Laten we hopen dat ondanks de rimpeling in Zuid Amerika het hier nog tijdje mooi weer blijft. Niemand wordt er tenslotte wijzer van als de eeuw van "cheap oil" abrupt aan een einde komt.
08 April 2007
OLIE 100 dollar
Met grote interesse bekijk ik tegenwoordig de wekelijkse cijfers van Energy Information Administration (www.eia.doe.gov) . Een geweldige bron van informatie die door elke serieuze olie analyst wordt gebruikt. Een grote plus natuurlijk dat 1 van de belangrijkste bronnen van data met betrekking tot olie productie en consumptie beschikbaar is in het openbare domein. Er zal hierdoor eerder een betere prijsvorming plaatsvinden en waardoor we ons sneller kunnen aanpassen aan toekomstige aanbod/vraag verschuivingen.
Er valt een aantal zaken te herkennen: de totale olie voorraden zijn deze winter afgenomen. Een andere interessant gegeven is dat de VS een tekort aan raffinage capaciteit heeft. Daar had Mexico ook al last van en in Canada had men zelfs recent een gebrek aan benzine aan de pomp. Niet heel toevallig is de crack spread (de winst per vat olie voor het omzetten naar benzine en kerosine ed) weer op record hoogte en zijn de benzine voorraden relatief gezien op een erg laag niveau.
Nog wat feitjes: Natural gas voorraden zijn redelijk hoog in de VS , met name door hoge LNG import en goede binnenlandse productie. Dit laatste zou normaliter goed zijn geweest voor lagere prijzen ware het niet dat de Canadese importen fors aan het dalen zijn. De prijs van het Canadese gas is momenteel zo laag dat de marginale spelers hebben besloten om niet te drillen, de drill kosten zijn te hoog om bij een 5 dollar gas prijs geld te verdienen. En wat zien we? Jawel het aanbod slinkt onmiddellijk en waar normaliter LNG import aanbod vergrotend werkt, vindt er nu slechts vervanging plaats. Pas als Canadese gas prijzen omhoog gaan, dan wel de dril kosten omlaag zijn onze marginale spelers weer bereid om te boren. Een veeg teken dat de huidige gas prijs te laag is om eens flink te gaan boren. Het legt duidelijk een bodem in de prijs. Gegeven dat Azie en het Midden Oosten meer gas gaan gebruiken voor industriele productie zal nieuw aanbod van gas snel worden opgenomen zolang prijzen van gas lager zijn dan van olie en zullen we de vraag zien verschuiven. Oftewel ik zie niet dat substitutie van de vraag een negatieve impact zal hebben op de olieprijs. Enerzijds neemt bij te lage gas prijzen het marginale aanbod onmiddellijk af en anderzijds is er veel vraag naar gas als feedstock voor industriele productie.
We zien dus de olie voorraden oplopen in de VS maar voorraden eindproducten dalen (oftewel een tekort aan verwerking capaciteit), een substituut (gas) waarvan het wereldwijde aanbod groeit maar waardoor er meteen marginale binnenlandse gas productie verdwijnt en een internationale olieprijs (een vat Brent) die hoger ligt dan de Amerikaanse olieprijs (een vat Texas crude). Oftewel in de rest van de wereld is meer vraag naar olie (kan verklaard worden uit het feit dat de VS geen olie nodig heeft, maar gasoline (benzine dus) en er blijkbaar voldoende raffinage capiciteit beschikbaar is in de rest van de wereld om benzine te exporteren naar de VS. Al met al is mijn conclusie dat de huidige olieprijs eenvoudig te laag is om aanbod en vraag in balans te brengen. Ik geloof zeker dat als de olieproducenten zouden willen ze een miljoen vaten extra kunnen oppompen, maar gezien de grote vraag hebben een aantal grote producenten zoals Saudi Arabie een grote incentive om de kraan niet volledig open te draaien. We hebben afgelopen zomer bewezen dat de wereldeconomie doordraait met een $ 75 per vat ruwe olie en dat de vraag destructie dan nog steeds gering is dus hoe logisch is het dan om ook $ 75 per vat te vragen voor je zwarte goud? Zeker als toekomstige vraag harder groeit dan het aanbod. Als je dan geen $ 75 krijgt verlaag je gewoon nu even je productie. Vanuit die optiek lijkt $ 75 toch de wenselijk prijs (waarvan we nog maar 10% vandaan zijn) . En zoals we allen weten wanneer de evenwichtsprijs op $75 ligt is $ 100 niet ver meer weg.
Boone Pickens zijn call $75 eerder dan $ 55 is er eentje om serieus nemen.
Met grote interesse bekijk ik tegenwoordig de wekelijkse cijfers van Energy Information Administration (www.eia.doe.gov) . Een geweldige bron van informatie die door elke serieuze olie analyst wordt gebruikt. Een grote plus natuurlijk dat 1 van de belangrijkste bronnen van data met betrekking tot olie productie en consumptie beschikbaar is in het openbare domein. Er zal hierdoor eerder een betere prijsvorming plaatsvinden en waardoor we ons sneller kunnen aanpassen aan toekomstige aanbod/vraag verschuivingen.
Er valt een aantal zaken te herkennen: de totale olie voorraden zijn deze winter afgenomen. Een andere interessant gegeven is dat de VS een tekort aan raffinage capaciteit heeft. Daar had Mexico ook al last van en in Canada had men zelfs recent een gebrek aan benzine aan de pomp. Niet heel toevallig is de crack spread (de winst per vat olie voor het omzetten naar benzine en kerosine ed) weer op record hoogte en zijn de benzine voorraden relatief gezien op een erg laag niveau.
Nog wat feitjes: Natural gas voorraden zijn redelijk hoog in de VS , met name door hoge LNG import en goede binnenlandse productie. Dit laatste zou normaliter goed zijn geweest voor lagere prijzen ware het niet dat de Canadese importen fors aan het dalen zijn. De prijs van het Canadese gas is momenteel zo laag dat de marginale spelers hebben besloten om niet te drillen, de drill kosten zijn te hoog om bij een 5 dollar gas prijs geld te verdienen. En wat zien we? Jawel het aanbod slinkt onmiddellijk en waar normaliter LNG import aanbod vergrotend werkt, vindt er nu slechts vervanging plaats. Pas als Canadese gas prijzen omhoog gaan, dan wel de dril kosten omlaag zijn onze marginale spelers weer bereid om te boren. Een veeg teken dat de huidige gas prijs te laag is om eens flink te gaan boren. Het legt duidelijk een bodem in de prijs. Gegeven dat Azie en het Midden Oosten meer gas gaan gebruiken voor industriele productie zal nieuw aanbod van gas snel worden opgenomen zolang prijzen van gas lager zijn dan van olie en zullen we de vraag zien verschuiven. Oftewel ik zie niet dat substitutie van de vraag een negatieve impact zal hebben op de olieprijs. Enerzijds neemt bij te lage gas prijzen het marginale aanbod onmiddellijk af en anderzijds is er veel vraag naar gas als feedstock voor industriele productie.
We zien dus de olie voorraden oplopen in de VS maar voorraden eindproducten dalen (oftewel een tekort aan verwerking capaciteit), een substituut (gas) waarvan het wereldwijde aanbod groeit maar waardoor er meteen marginale binnenlandse gas productie verdwijnt en een internationale olieprijs (een vat Brent) die hoger ligt dan de Amerikaanse olieprijs (een vat Texas crude). Oftewel in de rest van de wereld is meer vraag naar olie (kan verklaard worden uit het feit dat de VS geen olie nodig heeft, maar gasoline (benzine dus) en er blijkbaar voldoende raffinage capiciteit beschikbaar is in de rest van de wereld om benzine te exporteren naar de VS. Al met al is mijn conclusie dat de huidige olieprijs eenvoudig te laag is om aanbod en vraag in balans te brengen. Ik geloof zeker dat als de olieproducenten zouden willen ze een miljoen vaten extra kunnen oppompen, maar gezien de grote vraag hebben een aantal grote producenten zoals Saudi Arabie een grote incentive om de kraan niet volledig open te draaien. We hebben afgelopen zomer bewezen dat de wereldeconomie doordraait met een $ 75 per vat ruwe olie en dat de vraag destructie dan nog steeds gering is dus hoe logisch is het dan om ook $ 75 per vat te vragen voor je zwarte goud? Zeker als toekomstige vraag harder groeit dan het aanbod. Als je dan geen $ 75 krijgt verlaag je gewoon nu even je productie. Vanuit die optiek lijkt $ 75 toch de wenselijk prijs (waarvan we nog maar 10% vandaan zijn) . En zoals we allen weten wanneer de evenwichtsprijs op $75 ligt is $ 100 niet ver meer weg.
Boone Pickens zijn call $75 eerder dan $ 55 is er eentje om serieus nemen.
30 March 2007
Nogmaals Peak Oil
De discussie rondom Peak Oil is weer in alle hevigheid losgebarsten. De critici roepen dat er nog genoeg olie is en zien geen problemen tot 2030, terwijl Peak Oil adepten reeds roepen dat een peak bereikt is. De harde feiten wijzen toch in de richting dat Peak Oil eerder dan later komt.
Ik zet er even een aantal op een rijtje:
1. Steeds meer landen hebben hun piek in olie productie bereikt.
2. Er wordt al 20 jaar meer geconsumeerd dan dat er nieuwe olie wordt gevonden
3. Grote olievelden als Burgan in Koeweit en Cantarell in Mexico hebben hun piek bereikt
4. De prijs van een vat olie blijft hardnekkig hoog
5. De olie futures hebben een stijle contango (wat wijst dat de aanbod restricties niet tijdelijk zijn)
6. De Amerikaanse overheid heeft besloten om strategische olie voorraden verder aan te vullen (weten zij al meer dan het publiek???)
7. Er is de afgelopen tijd veel meer geo-politieke onrust ontstaan in relatie tot olie voorraden.
8. Saudi Arabie doet verdacht geheimzinnig over hun olievoorraden
9. Saudi Arabie is begonnen met het ontwikkelen van "probleem" velden
10. Het grootste veld Ghawar is al erg lang in productie en gezien historische kennis lijkt het erop dat Ghawar langzaam maar zeker leeg begint te raken.
Mijn opinie is dat we een eerste peak hebben bereikt. Namelijk die van de "easy oil". Dus wanneer je Peak Oil krap afbakent (bijvoorbeeld tot sweet crude) dan valt eenvoudig niet te ontkennen dat de productie heeft gepiekt. Een tweede is volgens mij aanstaande of reeds geweest. En wel die van Peak Oil light: het moment dat het aanbod niet meer kan voldoen aan de vraag. Dat betekent het totale aanbod nog wel groeit maar geen gelijke tred houdt met de vraag naar olie. In zowel China, India als in het Midden Oosten groeit het verbruik fors. Het intern gebruik in Rusland kan ook niet anders dan groeien. Al met al genoeg om de extra capaciteit op te souperen.
En daarmee begint de waiting game die Peak Oil light versterkt. Zolang mensen verwachten dat de prijs zal stijgen zullen ze vandaag minder willen leveren en het liefste volgend jaar als de prijs veel hoger is willen leveren. Een mooi (en extreem) voorbeeld is de uranium markt waar kopers vandaag willen kopen, maar verkopers juist nog langer willen wachten dan wel aan de toekomstige marktprijs gerelateerde contracten willen afsluiten. Ik neem aan dat dat ook in de olie markt plaats gaat vinden. Oftewel $ 100 per vat lijkt me een zekerheidje. Ja het kan nog best 5 jaar duren, maar drie cijfers voor een vat olie zit er aan te komen.
Wanneer de echte piek er aankomt is voor mij ook koffiedik kijken. Zoals de Amerikaanse overheidorganisatie GAO beweerde dat het tussen nu en 2040 zal plaats vinden, durf ik wel te beweren dat het tussen nu en 2020 zal plaats vinden. Saudi Arabie heeft de joker in zijn handen, en de argumenten gegeven door Stuart Staniford op Theoildrum.com dat Saudi Arabie reeds heeft gepiekt vond ik overtuigend. Maar vandaag zag ik dat Stuart Staniford een editor van Theoildrum is wat betekent dat hij er belang bij heeft om de nieuwswaarde van zijn artikelen te vergroten (meer lezers, dus meer geld van Google). Daarmee blijft dus de kans bestaan dat Saudi Arabie vrijwillig zijn productie de afgelopen maanden heeft terug gedraaid en voorlopig nog geen productie problemen kent.
Als de 6% decline rate van bestaande velden in Saudi Arabie zoals herhaaldelijk op net is beweerd waar blijkt te zijn, lijkt me dat de Saudis wel degelijk problemen hebben, misschien nog niet met het halen van de productie doelstellingen, maar toch zeker met de export doelstellingen. De binnenlandse vraag groeit tenslotte ook nog eens met een fors getal en daarmee lijkt dat een Peak Oil adept als Stuart Staniford toch sterke argumenten heeft aangedragen voor een in ieder geval een fors hogere olie prijs. De pers schrijft het toe aan Iran, maar voorlopig hou ik op een onbalans in de vraag/aanbod curve waar de stijging van de vraag dient in toom te worden gehouden door een stijgende prijs.
Overigens de shipping rates voor het vervoeren van olie zijn de laatste weken weer fors gestegen dat duidt op vergroting van het aanbod. Het kan natuurlijk ook zijn dat er verplaatsing van het aanbod plaats vindt, waarbij er meer dient te worden gevaren voor een zelfde hoeveelheid productie (zeg maar een "easy oil" argument).
De discussie rondom Peak Oil is weer in alle hevigheid losgebarsten. De critici roepen dat er nog genoeg olie is en zien geen problemen tot 2030, terwijl Peak Oil adepten reeds roepen dat een peak bereikt is. De harde feiten wijzen toch in de richting dat Peak Oil eerder dan later komt.
Ik zet er even een aantal op een rijtje:
1. Steeds meer landen hebben hun piek in olie productie bereikt.
2. Er wordt al 20 jaar meer geconsumeerd dan dat er nieuwe olie wordt gevonden
3. Grote olievelden als Burgan in Koeweit en Cantarell in Mexico hebben hun piek bereikt
4. De prijs van een vat olie blijft hardnekkig hoog
5. De olie futures hebben een stijle contango (wat wijst dat de aanbod restricties niet tijdelijk zijn)
6. De Amerikaanse overheid heeft besloten om strategische olie voorraden verder aan te vullen (weten zij al meer dan het publiek???)
7. Er is de afgelopen tijd veel meer geo-politieke onrust ontstaan in relatie tot olie voorraden.
8. Saudi Arabie doet verdacht geheimzinnig over hun olievoorraden
9. Saudi Arabie is begonnen met het ontwikkelen van "probleem" velden
10. Het grootste veld Ghawar is al erg lang in productie en gezien historische kennis lijkt het erop dat Ghawar langzaam maar zeker leeg begint te raken.
Mijn opinie is dat we een eerste peak hebben bereikt. Namelijk die van de "easy oil". Dus wanneer je Peak Oil krap afbakent (bijvoorbeeld tot sweet crude) dan valt eenvoudig niet te ontkennen dat de productie heeft gepiekt. Een tweede is volgens mij aanstaande of reeds geweest. En wel die van Peak Oil light: het moment dat het aanbod niet meer kan voldoen aan de vraag. Dat betekent het totale aanbod nog wel groeit maar geen gelijke tred houdt met de vraag naar olie. In zowel China, India als in het Midden Oosten groeit het verbruik fors. Het intern gebruik in Rusland kan ook niet anders dan groeien. Al met al genoeg om de extra capaciteit op te souperen.
En daarmee begint de waiting game die Peak Oil light versterkt. Zolang mensen verwachten dat de prijs zal stijgen zullen ze vandaag minder willen leveren en het liefste volgend jaar als de prijs veel hoger is willen leveren. Een mooi (en extreem) voorbeeld is de uranium markt waar kopers vandaag willen kopen, maar verkopers juist nog langer willen wachten dan wel aan de toekomstige marktprijs gerelateerde contracten willen afsluiten. Ik neem aan dat dat ook in de olie markt plaats gaat vinden. Oftewel $ 100 per vat lijkt me een zekerheidje. Ja het kan nog best 5 jaar duren, maar drie cijfers voor een vat olie zit er aan te komen.
Wanneer de echte piek er aankomt is voor mij ook koffiedik kijken. Zoals de Amerikaanse overheidorganisatie GAO beweerde dat het tussen nu en 2040 zal plaats vinden, durf ik wel te beweren dat het tussen nu en 2020 zal plaats vinden. Saudi Arabie heeft de joker in zijn handen, en de argumenten gegeven door Stuart Staniford op Theoildrum.com dat Saudi Arabie reeds heeft gepiekt vond ik overtuigend. Maar vandaag zag ik dat Stuart Staniford een editor van Theoildrum is wat betekent dat hij er belang bij heeft om de nieuwswaarde van zijn artikelen te vergroten (meer lezers, dus meer geld van Google). Daarmee blijft dus de kans bestaan dat Saudi Arabie vrijwillig zijn productie de afgelopen maanden heeft terug gedraaid en voorlopig nog geen productie problemen kent.
Als de 6% decline rate van bestaande velden in Saudi Arabie zoals herhaaldelijk op net is beweerd waar blijkt te zijn, lijkt me dat de Saudis wel degelijk problemen hebben, misschien nog niet met het halen van de productie doelstellingen, maar toch zeker met de export doelstellingen. De binnenlandse vraag groeit tenslotte ook nog eens met een fors getal en daarmee lijkt dat een Peak Oil adept als Stuart Staniford toch sterke argumenten heeft aangedragen voor een in ieder geval een fors hogere olie prijs. De pers schrijft het toe aan Iran, maar voorlopig hou ik op een onbalans in de vraag/aanbod curve waar de stijging van de vraag dient in toom te worden gehouden door een stijgende prijs.
Overigens de shipping rates voor het vervoeren van olie zijn de laatste weken weer fors gestegen dat duidt op vergroting van het aanbod. Het kan natuurlijk ook zijn dat er verplaatsing van het aanbod plaats vindt, waarbij er meer dient te worden gevaren voor een zelfde hoeveelheid productie (zeg maar een "easy oil" argument).
12 March 2007
Peak Oil
Vandaag is de olieprijs door de $ 60 per vat gezakt. Misschien niet echt het goede moment om het over Peak Oil te hebben, maar een discussie op www.theoildrum.com wekte vernieuwde belangstelling voor het idee dat de wereldwijde olieproductie zijn piek heeft bereikt. Namelijk dat Saudi Arabie niet vrijwillige zijn productie heeft verlaagd, maar dat het grootste olieveld van Saudi Arabie, Ghawar, heeft gepiekt en Saudi Arabie nu moeite heeft haar productie op peil te houden. Alhoewel een vrijwillige productie verlaging zeker niet dient te worden uitgesloten, zou dit prima aansluiten bij de Peak Oil theorie.
Al in 2005 raakte ik gefascineerd in de Peak Oil theorie. Tot nu toe ging ik er eigenlijk vanuit dat we pas na 2010 zouden worden geconfronteerd met de geologische wetten van moeder aarde, maar het feit dat de olieprijs een veel hogere opwaartse druk heeft vertoond dan je zou verwachten op basis normale vraag/aanbod verhoudingen, hield ik toch de hypothese open dat peak oil eerder plaats zou vinden dan na 2010. Afgelopen maand gebeurde er iets bijzonders terwijl we last hadden van de warmste winter op het noordelijk halfrond ooit (wat had moeten leiden tot fors lagere prijzen), ging de prijs van een vat ruwe olie weer omhoog. Natuurlijk vallen er allerlei redenen voor te noemen: er kwamen slechte berichten uit Mexico eind januari; productie van Cantarell, het grootste Mexicaanse producerende olie veld daalt veel sneller dan oorspronkelijk door de Pemex bestuurders was aangegeven. Vrijwillige vermindering van olie productie door de OPEC en de aankondiging van dat Verenigde Staten de komende jaren hun strategisch olie reserves gaan vergroten droegen ook zo hun steentje bij.
Terug naar Saudi Arabië. Het land heeft de sleutel tot het antwoord op de vraag wanneer Ghawar piekt en daarmee de wereldwijde productie. Tot nu toe hebben de Saudis nimmer opening van zaken willen geven en daardoor is er de laatste tijd een levende discussie ontstaan over of hun productieverlaging van de afgelopen maanden daadwerkelijk vrijwillig is. Wie het precies na wil lezen verwijs ik graag naar het artikel zelf. http://www.theoildrum.com/node/2331#more
Wat mij het meest opviel is dat de Saudis een nieuw veld zijn gaan ontwikkelen dat vroeger links is blijven liggen, vanwege de toxische gassen en verkeerde samenstelling van de olie. Als je werkelijk een 1 triljoen aan reserves hebt, waarom zou je dan dat veld gewoon niet lekker links laten liggen en gewoon de low hanging fruits binnenhalen?
Ook een recente aankondiging dat ze een nieuw olieveld hadden gevonden, kon me niet bekoren. Het was relatief een kleine vondst en op een locatie waar je nog niet dood gevonden wil worden. Als Aramco niet ieder succesje nodig hadden om hun productieproblemen te verhullen, waarom zouden ze zo'n klein succesje dan publiceren.
Natuurlijk zijn bovenstaande voorbeelden slechts indirect bewijs, maar als de huidige in productie zijnde Saudische olievelden daadwerkelijk elk jaar 6% minder produceren zoals een jaar geleden werd beweerd, heb ik het vage vermoeden dat Peak Oil dichterbij is dan we kunnen vermoeden. Zelfs als we door meer marginale productie toe te voegen aan het aanbod de piek productie kunnen uitstellen, begint het er toch steeds meer op te lijken dat de groei aan de vraagzijde groter zal zijn dan de aanbodgroei met als gevolg dat de prijs van een vat ruwe olie eigenlijk alleen nog maar verder omhoog kan.
Vandaag is de olieprijs door de $ 60 per vat gezakt. Misschien niet echt het goede moment om het over Peak Oil te hebben, maar een discussie op www.theoildrum.com wekte vernieuwde belangstelling voor het idee dat de wereldwijde olieproductie zijn piek heeft bereikt. Namelijk dat Saudi Arabie niet vrijwillige zijn productie heeft verlaagd, maar dat het grootste olieveld van Saudi Arabie, Ghawar, heeft gepiekt en Saudi Arabie nu moeite heeft haar productie op peil te houden. Alhoewel een vrijwillige productie verlaging zeker niet dient te worden uitgesloten, zou dit prima aansluiten bij de Peak Oil theorie.
Al in 2005 raakte ik gefascineerd in de Peak Oil theorie. Tot nu toe ging ik er eigenlijk vanuit dat we pas na 2010 zouden worden geconfronteerd met de geologische wetten van moeder aarde, maar het feit dat de olieprijs een veel hogere opwaartse druk heeft vertoond dan je zou verwachten op basis normale vraag/aanbod verhoudingen, hield ik toch de hypothese open dat peak oil eerder plaats zou vinden dan na 2010. Afgelopen maand gebeurde er iets bijzonders terwijl we last hadden van de warmste winter op het noordelijk halfrond ooit (wat had moeten leiden tot fors lagere prijzen), ging de prijs van een vat ruwe olie weer omhoog. Natuurlijk vallen er allerlei redenen voor te noemen: er kwamen slechte berichten uit Mexico eind januari; productie van Cantarell, het grootste Mexicaanse producerende olie veld daalt veel sneller dan oorspronkelijk door de Pemex bestuurders was aangegeven. Vrijwillige vermindering van olie productie door de OPEC en de aankondiging van dat Verenigde Staten de komende jaren hun strategisch olie reserves gaan vergroten droegen ook zo hun steentje bij.
Terug naar Saudi Arabië. Het land heeft de sleutel tot het antwoord op de vraag wanneer Ghawar piekt en daarmee de wereldwijde productie. Tot nu toe hebben de Saudis nimmer opening van zaken willen geven en daardoor is er de laatste tijd een levende discussie ontstaan over of hun productieverlaging van de afgelopen maanden daadwerkelijk vrijwillig is. Wie het precies na wil lezen verwijs ik graag naar het artikel zelf. http://www.theoildrum.com/node/2331#more
Wat mij het meest opviel is dat de Saudis een nieuw veld zijn gaan ontwikkelen dat vroeger links is blijven liggen, vanwege de toxische gassen en verkeerde samenstelling van de olie. Als je werkelijk een 1 triljoen aan reserves hebt, waarom zou je dan dat veld gewoon niet lekker links laten liggen en gewoon de low hanging fruits binnenhalen?
Ook een recente aankondiging dat ze een nieuw olieveld hadden gevonden, kon me niet bekoren. Het was relatief een kleine vondst en op een locatie waar je nog niet dood gevonden wil worden. Als Aramco niet ieder succesje nodig hadden om hun productieproblemen te verhullen, waarom zouden ze zo'n klein succesje dan publiceren.
Natuurlijk zijn bovenstaande voorbeelden slechts indirect bewijs, maar als de huidige in productie zijnde Saudische olievelden daadwerkelijk elk jaar 6% minder produceren zoals een jaar geleden werd beweerd, heb ik het vage vermoeden dat Peak Oil dichterbij is dan we kunnen vermoeden. Zelfs als we door meer marginale productie toe te voegen aan het aanbod de piek productie kunnen uitstellen, begint het er toch steeds meer op te lijken dat de groei aan de vraagzijde groter zal zijn dan de aanbodgroei met als gevolg dat de prijs van een vat ruwe olie eigenlijk alleen nog maar verder omhoog kan.
07 July 2005
De aanslag.
Vandaag was het dus weer raak. Een aantal bomaanslagen in Londen. De financiele markten reageerden overdreven mag ik wel concluderen. Meteen met een paar procenten punten omlaag. Het verbaast me altijd weer hoe een niet economische event toch leidt tot grote koersuitslagen. Nu een halve dag later zijn de meeste koersverliezen alweer weggewerkt.
Wat is er de afgelopen maand gebeurd op de financiele markten? Wel de olieprijs is verder gestegen nu duidelijk wordt dat het korte termijn aanbod niet kan voorzien aan de toegenomen vraag. Afgelopen week werd de $ 60 grens genomen. Mijn inziens een cruciale grens. Het zal nu niet lang meer duren voordat de Chinezen hun munt gaan revalueren. In de strijd om de fossiele brandstoffen en andere grondstoffen is het niet meer dan logisch dat de Chinezen de kosten hiervan graag willen verlagen. Het gemakkelijkst is natuurlijk de renminbi te laten apprecieren. Tot nu toe was er niet de noodzaak toe, maar nu de prijzen van de belangrijkste importgoederen zo enorm zijn gestegen dat het tot onrust kan gaan leiden onder de Chinezen, is het beste middel om de onrust te beteugelen deze goederen goedkoper te maken. Daarnaast zal 10% stijging van de Chinese munt niet echt leiden tot een verslechtering van hun concurrentie positie. Dus eerst mogen er nog wat banken geld ophalen in de financiele markten, maar zodra dit gebeurd is, zijn er eigenlijk geen argumenten meer om de munt niet te laten apprecieren. De Chinezen snijden zichzelf in de vingers, als ze het niet doen.
Dat lijkt me het sein dat de pret over is met de lage rente standen in de Verenigde Staten. Oftewel een recessie in de Verenigde Staten lijkt nu toch echt nabij. Nog steeds vraag ik me wat de FED zal doen, maar ik kan toch niet anders concluderen dat een stijgende korte rente en actie in China zal leiden tot stijgende lange rente in de VS. Daarmee komt de motor van de huidige economische groei in de VS tot stilstand: de stijgende huizenprijzen. Het blijft moeilijk inschatten wat de impact er van is. In ieder geval dalen de aandeelkoersen, maar aangezien de olieprijs niet meteen zal dalen door een lagere economische groei in de VS kan de daling meevallen, omdat de energie sector mijn inziens voorlopig de dans ontspringt. China zal toch zeker nog wel met 6% groeien, niet de exportsector maar de binnenlandse vraag zal de belangrijkste driver achter de groei zijn. In tegenstelling tot de beren, zie ik dus dat een groei vertraging in China niet negatief hoeft te zijn. Ipv 9% is 6% ook nog een mooi cijfer. Al met al zal China weer positief verrassen. Daarnaast zullen India, Brazilie, Rusland, het Midden Oosten mooie groei cijfers laten zien. Al is het Midden Oosten nog klein qua markt, kan ik me niet er aan onttrekken dat Dubai een school voorbeeld wordt voor andere regio's in het Midden Oosten en gegeven de hoge olieprijs kan het niet anders dat dit school voorbeeld zal worden gekopieerd. De impact is nu nog klein, maar ook het Midden Oosten zal positief verrassen. We worden nu nog opgeschrikt door aanslagen in Irak, maar het kan niet ontkent worden dat in Iran, Egypte en Libie er toch positieve ontwikkelingen plaats vinden. Gegeven het feit dat er nu plots veel meer plekken op aarde zijn waar de economische groei door zal zetten, denk ik zelf dat een terugval van de economische groei in de VS slechts een beperkte invloed zal hebben op de wereld economie. De trend om arbeid en industrie naar andere landen te verplaasten zal alleen maar versnellen. Gegeven het feit dat de groei landen nog steeds bereid zijn de consumptie van de VS te financieren, zie ik slechts nog steeds maar 1 factor die roet in het eten kan gooien: een hogere olieprijs. Alhoewel we er allemaal last van hebben zullen de landen die competitief al een nadeel hebben er veel meer last van hebben. Welvaart wordt immers opnieuw verdeeld en wij in de Westerse landen worden armer en landen als China en India worden rijker. Niet het inkomen van de gemiddelde Chinees of van de gemiddelde Indier moet hiervoor als maatstaf worden genomen, maar de consumptie van energie en grondstoffen. Wij moeten dus minder gaan gebruiken en landen als India en China meer. Vanzelfsprekend zouden we met zijn allen minder moeten gaan gebruiken gezien het broeikaseffect, maar met een President als Bush, is dat laatste onwaarschijnlijk. De gerechtvaardige conclusie is dat omdat we in de Westerse wereld te weinig doen aan energie besparing, de prijs van het meeste schaarse goed alleen maar om hoog kan. Zelf kijk ik inmiddels naar $75 per vat olie. Het zou me niet verbazen als we naar de 100 gaan, voordat maatregelen worden genomen, maar dat zien we later wel weer. In ieder geval is $60 te weinig om de vraag te verminderen. Al met al lijkt beleggen in India gekoppeld aan beleggen in Energie bedrijven nog steeds een prima strategie om van de huidige impasse in de wereld economie te profiteren. Het kan volgende week allemaal anders zijn, maar voorlopig is er niets mis met deze strategie.
Vandaag was het dus weer raak. Een aantal bomaanslagen in Londen. De financiele markten reageerden overdreven mag ik wel concluderen. Meteen met een paar procenten punten omlaag. Het verbaast me altijd weer hoe een niet economische event toch leidt tot grote koersuitslagen. Nu een halve dag later zijn de meeste koersverliezen alweer weggewerkt.
Wat is er de afgelopen maand gebeurd op de financiele markten? Wel de olieprijs is verder gestegen nu duidelijk wordt dat het korte termijn aanbod niet kan voorzien aan de toegenomen vraag. Afgelopen week werd de $ 60 grens genomen. Mijn inziens een cruciale grens. Het zal nu niet lang meer duren voordat de Chinezen hun munt gaan revalueren. In de strijd om de fossiele brandstoffen en andere grondstoffen is het niet meer dan logisch dat de Chinezen de kosten hiervan graag willen verlagen. Het gemakkelijkst is natuurlijk de renminbi te laten apprecieren. Tot nu toe was er niet de noodzaak toe, maar nu de prijzen van de belangrijkste importgoederen zo enorm zijn gestegen dat het tot onrust kan gaan leiden onder de Chinezen, is het beste middel om de onrust te beteugelen deze goederen goedkoper te maken. Daarnaast zal 10% stijging van de Chinese munt niet echt leiden tot een verslechtering van hun concurrentie positie. Dus eerst mogen er nog wat banken geld ophalen in de financiele markten, maar zodra dit gebeurd is, zijn er eigenlijk geen argumenten meer om de munt niet te laten apprecieren. De Chinezen snijden zichzelf in de vingers, als ze het niet doen.
Dat lijkt me het sein dat de pret over is met de lage rente standen in de Verenigde Staten. Oftewel een recessie in de Verenigde Staten lijkt nu toch echt nabij. Nog steeds vraag ik me wat de FED zal doen, maar ik kan toch niet anders concluderen dat een stijgende korte rente en actie in China zal leiden tot stijgende lange rente in de VS. Daarmee komt de motor van de huidige economische groei in de VS tot stilstand: de stijgende huizenprijzen. Het blijft moeilijk inschatten wat de impact er van is. In ieder geval dalen de aandeelkoersen, maar aangezien de olieprijs niet meteen zal dalen door een lagere economische groei in de VS kan de daling meevallen, omdat de energie sector mijn inziens voorlopig de dans ontspringt. China zal toch zeker nog wel met 6% groeien, niet de exportsector maar de binnenlandse vraag zal de belangrijkste driver achter de groei zijn. In tegenstelling tot de beren, zie ik dus dat een groei vertraging in China niet negatief hoeft te zijn. Ipv 9% is 6% ook nog een mooi cijfer. Al met al zal China weer positief verrassen. Daarnaast zullen India, Brazilie, Rusland, het Midden Oosten mooie groei cijfers laten zien. Al is het Midden Oosten nog klein qua markt, kan ik me niet er aan onttrekken dat Dubai een school voorbeeld wordt voor andere regio's in het Midden Oosten en gegeven de hoge olieprijs kan het niet anders dat dit school voorbeeld zal worden gekopieerd. De impact is nu nog klein, maar ook het Midden Oosten zal positief verrassen. We worden nu nog opgeschrikt door aanslagen in Irak, maar het kan niet ontkent worden dat in Iran, Egypte en Libie er toch positieve ontwikkelingen plaats vinden. Gegeven het feit dat er nu plots veel meer plekken op aarde zijn waar de economische groei door zal zetten, denk ik zelf dat een terugval van de economische groei in de VS slechts een beperkte invloed zal hebben op de wereld economie. De trend om arbeid en industrie naar andere landen te verplaasten zal alleen maar versnellen. Gegeven het feit dat de groei landen nog steeds bereid zijn de consumptie van de VS te financieren, zie ik slechts nog steeds maar 1 factor die roet in het eten kan gooien: een hogere olieprijs. Alhoewel we er allemaal last van hebben zullen de landen die competitief al een nadeel hebben er veel meer last van hebben. Welvaart wordt immers opnieuw verdeeld en wij in de Westerse landen worden armer en landen als China en India worden rijker. Niet het inkomen van de gemiddelde Chinees of van de gemiddelde Indier moet hiervoor als maatstaf worden genomen, maar de consumptie van energie en grondstoffen. Wij moeten dus minder gaan gebruiken en landen als India en China meer. Vanzelfsprekend zouden we met zijn allen minder moeten gaan gebruiken gezien het broeikaseffect, maar met een President als Bush, is dat laatste onwaarschijnlijk. De gerechtvaardige conclusie is dat omdat we in de Westerse wereld te weinig doen aan energie besparing, de prijs van het meeste schaarse goed alleen maar om hoog kan. Zelf kijk ik inmiddels naar $75 per vat olie. Het zou me niet verbazen als we naar de 100 gaan, voordat maatregelen worden genomen, maar dat zien we later wel weer. In ieder geval is $60 te weinig om de vraag te verminderen. Al met al lijkt beleggen in India gekoppeld aan beleggen in Energie bedrijven nog steeds een prima strategie om van de huidige impasse in de wereld economie te profiteren. Het kan volgende week allemaal anders zijn, maar voorlopig is er niets mis met deze strategie.
Subscribe to:
Posts (Atom)